Wat een welkom
Door: Tobias
Blijf op de hoogte en volg Karsten
23 Juli 2006 | Nederland, Amsterdam
Het ontvangst in Jagodina was overweldigend. Margreet haalde ons op met de auto en daarna zijn we naar OAZA centrum gereden (de plek waar de kleuterschool is gevestigd). Daar is een slaapkamer voor ons ingericht. We hebben kennisgemaakt met de pastor van de Roma gemeente (Miki). Hij is een jonge gast van 26 die de leiding van de gemeente heeft. Behalve spreken neemt hij voor het gemak de aanbidding voor zijn rekening. Vanavond hebben we van een fantastische dienst in de Roma gemeente genoten. Han Schuurman heeft daar in de dienst zijn getuigenis gegeven in aansluiting op het AiA dramastuk ' The Chair'.
Vanmorgen hebben we de Servische gemeente in Jagodina bezocht. Daar heeft Karsten zijn getuigenis gegeven. Een ding is echter overal hetzelfde: Waar we ook komen, we zijn een enorme attractie en overal van harte welkom! Inmiddels zijn we allemaal wel zo'n keer of drie getrouwd ;-)
Gisteren zijn we naar Aleksinac geweest. Op die plek zullen we de komende twee weken de kampen hebben. We hebben daar een tijd van vasten en gebed gehad en daarna het terrein bekeken en afgebakend voor de Heer (Halleluja-momentje). Daarna hebben we onze knusse driepersoonstent voor vier personen in elkaar gezet (zweetmomentje).
Tenslotte bleek onze angst voor slangen niet onterecht. Toen we 's avonds naar Snekermeer (Snake Lake) zijn geweest heeft Han bijna zijn leven gegeven. Direct nadat Han het water uitkwam zagen we twee waterslangen..oeps! Han heeft op zijn blote knietjes de Heer gedankt dat hij niet omgekomen is (Klaagliederen 3:20; ' Het zijn de gunstbewijzen des Heeren dat wij niet omgekomen zijn).
Vanmorgen hebben we de Servische gemeente in Jagodina bezocht. Daar heeft Karsten zijn getuigenis gegeven. Een ding is echter overal hetzelfde: Waar we ook komen, we zijn een enorme attractie en overal van harte welkom! Inmiddels zijn we allemaal wel zo'n keer of drie getrouwd ;-)
Gisteren zijn we naar Aleksinac geweest. Op die plek zullen we de komende twee weken de kampen hebben. We hebben daar een tijd van vasten en gebed gehad en daarna het terrein bekeken en afgebakend voor de Heer (Halleluja-momentje). Daarna hebben we onze knusse driepersoonstent voor vier personen in elkaar gezet (zweetmomentje).
Tenslotte bleek onze angst voor slangen niet onterecht. Toen we 's avonds naar Snekermeer (Snake Lake) zijn geweest heeft Han bijna zijn leven gegeven. Direct nadat Han het water uitkwam zagen we twee waterslangen..oeps! Han heeft op zijn blote knietjes de Heer gedankt dat hij niet omgekomen is (Klaagliederen 3:20; ' Het zijn de gunstbewijzen des Heeren dat wij niet omgekomen zijn).
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
