Budi veran kao Danijel! (wees trouw als Daniel)

Dobro dan! We zijn op dit moment in Jagodina, vanochtend hebben we uitgeslapen (na een even fantastisch als vermoeiend kamp) en straks eten we bij Margreet Jans. Net hebben we even lekker in het tuinbadje gelegen en gezellig zitten praten, onder het genot van een drankje.

We hebben werkelijk een prachtige week gehad in Aleksinac met de kinderen. Maandag zijn we (behalve Karsten, die ging met de auto) samen met de kinderen met de bus vanuit Jagodina naar Aleksinac gereden. We kwamen er al snel achter dat de kinderen ontzettend enthousiast en druk zijn. smiddags kwamen we aan en hebben we nog niet zoveel gedaan, de kinderen hebben wat gegeten en verder was het gewoon relaxt. De rest van de dagen was er wel een soort van programma (alhoewel er heel veel speling in zat).

Zo begonnen de jongens uit Gollandia met gymnastiek (Skiing in de snow, Funky Chicken), daarna was er eten; na het eten hadden de kinderen stille tijd in groepjes, gevolgd door een tijd van zingen en het aanleren van een Bijbelvers. In deze tijd mochten wij ook elke dag een drama doen, waar de kinderen steeds weer naar uitkeken. Vaak deden we geestelijke stukjes, maar soms ook alleen maar grappige. Verder gingen de kinderen handwerkjes maken en daarna mochten wij met ze sporten. Aan het begin hadden we wat opstartproblemen omdat de kinderen zelfs niet in een rij konden gaan staan, maar na de eerste dag was het allemaal stukken beter. De kinderen genoten van alles wat we deden en gingen er helemaal voor. We hadden ze opgedeeld in 4 teams (Italie, Frankrijk, Holland, Brazilie) en elke dag kon de winnaar een sticker verdienen. De sfeer was heel goed en relaxt. We hebben ontzettend genoten en heel veel gelachen.

Na het sporten werd er gegeten, ook altijd weer een hele belevenis. Hierna was er een korte rust, waarna we soms naar een meer gingen (het beruchte Snake Lake, Sneekermeer). Aan het eind van de middag gingen wij weer sporten met de kinderen. Het hoogtepunt was toch wel de zeepbaan(estafette). Het avondeten begon na het sporten, waarna er weer een dienst was, waarin veel werd gezongen en een preek werd gehouden door Miki. Ook hier deden we weer drama of we zongen een liedje.

Donderdagavond was een hele speciale avond. Tijdens het zingen van het Servische vroeg Miki wie van Jezus houdt, waarna bijna iedereen hun hand opstak. Daarna vroeg hij wie angst had en/of voor zich wilde laten bidden. Nu gingen bijna alle kinderen naar voren en er werd met ze gebeden. Het bijzondere was dat ze allemaal begonnen te huilen, de Heilige Geest raakte ze aan. Een jongen maakte de keus voor Jezus (vele anderen hadden het al gedaan). De volgende ochtend mochten sommige kinderen naar voren komen om te vertellen wat ze tijdens de aanbidding hadden meegemaakt. Sommigen hadden Jezus gezien (gezicht of silhouet), anderen hadden een warme omhelzing gevoeld. Dobrootje.

Vrijdag was het al weer afgelopen en gingen we met de bus weer terug. Tobias is nog meegeweest met Margreet om de kinderen vanuit Jagodina terug naar hun huizen te brengen. Hij vertelde dat ze heel armoedig leven en blij zijn met het minste en geringste. Verder zijn ze heel gastvrij, zo zat Tobias al bijna aan de peuk en de pivo (bier). Thuisgekomen misten we de kinderen al gauw, gelukkig komt er nog een tienerkamp. We zijn allemaal weer opperfit en zien ernaar uit!

Dovidenja! (tot ziens)